hoe neem je deel vanuit boeddhistisch perspectief – een visie door Annie Schalkwijk
De bewoners van de Gazastrook worden verdreven en vermoord. Dit is tegen het Internationaal Recht. Wat ik in mijn omgeving en in het nieuws vaak zie is dat mensen wegkijken. Ik ervaar bij veel mensen ergernis, onmacht, boosheid en teleurstelling, wat tot uitputting leidt. Ook in mijn nabije omgeving bij familie en vrienden is dit aan de hand. Ze lijken geen consistente richting te kunnen vinden. Dat raakt me en voel me er soms eenzaam door.
Er was een manifestatie gepland op zondag 18 mei in Den Haag. Deze manifestatie werd gedragen door ongeveer vijftig organisaties, veel grote en kleine ngo’s, regionale en landelijke, politieke en religieuze. Wat deze laatste organisaties betreft: ik zag joodse, islamitische, christelijke en humanistische. Ik miste de boeddhisten en met name Zen Peacemakers Lage Landen.
Het overkoepelend thema van de demonstratie was een oproep aan de Nederlandse regering om het beleid van de Israëlische regering af te keuren, om te stoppen met wapenleveranties en een staakt het vuren te bewerkstelligen.
Leven vanuit Gelofte
In mijn boeddhistische traditie reciteren we steeds twee onderdelen.
De gelofte aan de mensheid (van Hisamatsu)
De geloften van de boddhisatva
Vanuit die intentie was ik in Den Haag, samen met ruim honderdduizend mensen met een diversiteit aan perspectieven en toch verbonden.
Vanuit onze geloften is het belangrijk om niet te handelen gericht op resultaat. De nadruk ligt meer op zonder oordeel verbonden blijven.
Wijsheid en compassie horen bij elkaar, het zijn de twee vleugels om te kunnen vliegen. In sommige tradities ligt de nadruk op wijsheid, boven jezelf uitstijgen om verlichting te kunnen bereiken. Er is daarbij weinig tot geen bemoeienis met het leed in de wereld. Met compassie aan wijsheid toegevoegd kan er iets nieuws gebeuren. We stijgen niet boven onszelf uit, we dalen eerder af in onszelf en omarmen alles, zowel wat binnen als wat buiten onszelf bestaat.
We verstaan onder compassie allemaal iets anders: invoelen, meevoelen, empathisch zijn.
In onze geloften wordt bedoeld dat we voortdurend open staan en ontvankelijk zijn voor wat er gaande is met de ander en het andere. We gaan er een intieme relatie mee aan. We zijn klaar om in actie te komen, respons geven, bij te dragen, zorg te dragen voor elkaar.
Dat betekent dat we dus ook vuile handen durven maken, want het kan zijn dat we ons vergissen en een stap terug moeten zetten.
DE RODE LIJN
De perrons in Nederland kleurden al vroeg rood, veel mensen hadden gehoor gegeven aan het verzoek rode kleren aan te trekken. Er ontstonden verbindende gesprekken. Velen moesten treinen voorbij laten gaan vanwege de enorme drukte. Als haringen in een ton stonden we klem tussen Utrecht en Den Haag.
De sfeer was gemoedelijk. Er waren mensen met kinderen op hun schouder of in een buggy, gesluierde mensen, zwarte en witte mensen, mensen in een rolstoel, met een blinde geleidde stok, met en zonder tatoeages. Mensen met vlaggen of lappen van politieke partijen, van Joodse en Palestijnse organisaties, persoonlijk getekende borden. Een grote rode sliert bewoog zich naar het Spui.
Vanaf een podium waren er diverse toespraken, niet allemaal even goed te verstaan. Ook niet allemaal met een verhaal of kreten waar ik mij in kon vinden. Nu kwam het op mijn beoefening aan: alles omarmen, niet wegkijken maar ook niet juichen of klappen. Erbij blijven om het te verduren.
Ik heb geen onvertogen woord gehoord, geen opstootjes gezien. Ik was geroerd door het gegeven dat allen, vanuit zoveel verschillende perspectieven, in verbinding bleven.
De gelofte aan de mensheid (ingekort)
Laat ons ontwaken tot ons ware zelf,
mensen worden vol van mededogen, ieder volgens de eigen roeping.
Laten we elkaar de hand reiken zonder onderscheid naar gender, ras, natie of klasse.
Laten we een wereld bouwen waar iedereen waarachtig en in heelheid kan leven.
Ik heb deze dag een glimp ervaren van de gelofte aan de mensheid.
In dankbaarheid, Annie
Ja Annie , leven is verbinding met jezelf en anderen .
Echter in praktijk is dat soms wel wat lastiger dan in theorie .