Weer of geen weer

impressie van de Klimaatmars door Annie Schalkwijk 

pastedGraphic.png

Foto Ellen Ji An Neve

Op 10 maart was de grote klimaatmars in Amsterdam, georganiseerd door onder meer Milieudefensie, Greenpeace, FNV, DeGoedeZaak en de Woonbond. De Zen Peacemakers sloten zich aan. Annie Schalkwijk schreef een impressie met inbreng van de medelopers.

geen woord te verstaan maar de energie was enorm
In de stromende regen verzamelden we ons voor de Openbare Bibliotheek van Amsterdam. Het was niet echt een plek om onze intentie te delen, wat ik achteraf wel jammer vond. Als Zen Peacemakers zouden we met ruim 20 mensen lopen, inclusief mensen, die nog nooit iets met de Zen Peacemakers gedaan hadden. Niet iedereen was er, misschien schrokken mensen van deze barre omstandigheden. Bij de koffiecorner ontmoetten we de groep van Thich Nhat Hanh. Fijn om elkaar te ontmoeten en ons verbonden te weten. We gingen maar gewoon met de stroom mee. Om 12.30 uur op pad, al snel waren de groepen niet meer samen. Op de Dam stonden de Zen Peacemakers nog bij elkaar. Er was geen podium te zien en geen woord te verstaan van wat er gezegd werd, maar de energie was enorm bij deze 40.000 mensen. Zo lang stil staan was niet prettig, de mensenmassa kwam in beweging richting Museumplein. In no time waren wij als groep ook niet meer bij elkaar. Het mocht de pret niet drukken. Er waren grote waterplassen: wat was ik blij met mijn laarzen! 

pastedGraphic_1.png

Foto Harriet Marseille

schrijfcirkel
We hebben geen festiviteit op het Museumplein meer afgewacht. Het was ook echt geen weer voor een councilcirkel. Toen kreeg ik het plan om er een schrijfcirkel van te maken. Ik vroeg de deelnemers per mail te reageren op twee vragen: “Wat heeft de deelname aan de mars je gebracht?” en “Heb je een nieuw inzicht opgedaan over je eigen bijdrage aan CO2-reductie?”.
Er bleken niet veel nieuwe inzichten te zijn ontstaan. Wel had iedereen het thema weer meer in het bewustzijn gekregen, en ook het voornemen om stap voor stap door te gaan op de ingeslagen weg: het verkleinen van de individuele voetafdruk. Niemand nam elkaar de maat. Op de vraag wat de deelname je bracht kwamen veel mooie reacties binnen. Volgens de regels van de cirkel verwerk ik die anoniem. 

ontroering
“This was my first time demonstration with this amount of people without any violence. I have demonstrated in Syria, but unfortunately, we would be attacked and arrested by the Assad’s regime forces in minutes. I love photography and I always try to capture the moment in any place and situation, but the Climate March was different. I didn’t want to dive into the camera’s settings. I just wanted to live the moment!
I wanted to feel the unity of the people, all people. It was just captivating. Seeing people of different colours, faiths and age wanting the same thing, chanting for a better future, for freedom, was just eye watering for me. You would think that the rain has made it difficult, but on the contrary, the rain created some sort of atmosphere that got people even closer. Small music groups playing every now and then, children dancing in the rain, it was just mesmerizing. This was one of the best experiences that I have ever been through in my life. And no, I don’t regret not capturing the moment with a camera this time.”

“De goede gesprekken met onbekenden in de trein. De ontroering van het zien van de eindeloze stroom van mensen (met paraplu’s), die er allemaal voor gingen. De steun, die ik ervoer van het met velen zijn: ik zag hoe vervelend mensen de almaar stromende regen vonden, hoe koud sommigen het kregen. Ik voelde zelf mijn schoenen langzaam doorweekt worden, en ik kreeg het koud: en toch bleven we staan, en gingen we tenslotte lopen. Dat kwam vooral door samen.”