twee jaar Silent Rebellion in Breda – door Rens van Damme
Deze maand is het twee jaar geleden dat we in Breda zijn gestart met Silent Rebellion. Steeds wordt onze stilte voorafgegaan door het Carolusklokje van het nabijgelegen Bredase Begijnhof: drie keer drie slagen voordat de klok twaalf uur slaat. Het is een oproep tot het Angelusgebed, ter herdenking van de boodschap van de engel Gabriël aan Maria, waarin zij aankondigde dat ze de moeder van Jezus zou worden. Maar evengoed kun je in de drie slagen van het klokje de drie juwelen horen, of de drie intenties van de Zen Peacemakers. Voor ons is het klokje de oproep om ons een half uur te verbinden met het nu, de aarde en onszelf.
In die twee jaar hadden we twee keer regen, zaten we één keer in de sneeuw, kregen we lollies van voorbijgangers tijdens carnaval, zijn we gefilmd en gefotografeerd, plukten kinderen naast onskrokussen om een “soepje” te maken terwijl hun ouders genoten van de voorjaarszon, zagen we veel verbaasde en nieuwsgierige mensen, kregen de ganzen in het park twee keer kuikens, waren er voorbijgangers die uitspraken onze actie beter te vinden dan “plakken op de weg”, vroeg een voorbijgaand jongetje aan zijn vriendjes stil te zijn nadat hij het woord “silent” op ons spandoek had herkend, hadden we het regelmatig koud (maar vaker warm), roken we de wietlucht van ontspannen Bredanaars op een bankje, moesten we eenmaal een nieuwe plek in het park zoeken vanwege een festival, en zijn we gegroeid van drie naar gemiddeld tien deelnemers. En dat is dan exclusief de trouw aanwezige hond!
De vorm is nauwelijks veranderd. Onlangs kregen we de feedback waarom we niet lachend op een rijtje zitten, zodat we contact kunnen maken met voorbijgangers. Maar dat zou niet aansluiten bijonze intenties. Onze actie is echt gericht op de stilte, de reis naar binnen en het volledig aanwezig zijn bij dat wat er in de wereld gebeurt. We uiten in het openbaar onze zorgen, zoeken het antwoord in onszelf en nodigen anderen uit hetzelfde te doen. Er is ook altijd een vrij krukje beschikbaar om aan te sluiten. Na onze actie drinken we Lapsang Souchong-thee en praten we wat na. Intussen hebben we er routine in gekregen. Er zijn ook geen vastgelegde afspraken. Nooit hebben we ons ook afgevraagd hoe lang we dit gaan volhouden. We zitten zolang als nodig is, zonder te weten wat nodig is. We zijn er gewoon.