Pareltje van Ellen Eggerdink
Foto’s: Yette Rohde
In september vorig jaar, tijdens de Vredesweek, liep ik wat bedrukt vanuit het Centraal Station het centrum van Nijmegen in. Ik kwam van een begrafenis die nog een beetje in me zat en was op weg naar de St Stevenskerk. Daar hield een kunstenaar een bijzonder ritueel dat ik wilde bekijken en waar ik ook aan mee wilde doen: Coconnetjes van mededogen (zie volgend verhaal).
Omdat ik nog niet had geluncht en er tijd te overbruggen was, besloot ik buiten op het terrasje van café De Plak te zitten (met jas aan was het nog goed te doen). De Plak biedt alleen vegan en vegetarische gerechten aan, zo dragen zij en hun klanten mee aan zorg voor onze aarde en het klimaat. Ik bestelde een vegan tosti. Best een beoefening voor mij want ik hou heel erg van kaas. Tegelijk weet ik dat er veel argumenten zijn om juist geen zuivel meer te gebruiken of te minderen voor zowel de aarde, het dierenleed als mijn eigen gezondheid.
Ik kreeg twee dubbele tosti’s met wat groente en een pittige sausje. Pff best veel, dacht ik.
Twee tafeltjes van mij af zat een man die een kop koffie had besteld. Zonder een oordeel uit te willen spreken, schatte ik in dat hij op straat leefde en dakloos was.
We keken elkaar aan en ik vroeg hem of hij een tosti lustte. Daar knikte bij bevestigend op.
Wil je hem daar hebben of kom je hier zitten, vroeg ik. Hij ging bij mij aan het tafeltje zitten. We praatten wat met elkaar en ik vertelde over waar ik naar toe wilde gaan. Hij wilde niet mee. Op een gegeven moment stapte ik op. Toen vroeg hij of toch mee kon. Leuk zei ik, wacht maar even, ik ga afrekenen.
Toen ik binnen kwam en wilde ik ook zijn koffie afrekenen. De jonge vrouw achter de bar reageerde met: “Dat hoeft niet, die krijgt hij van ons”. Ze vertelde gezien te hebben dat ik de tosti met hem gedeeld had. Hier werd ik warm en blij van.
Aangekomen in de kerk ging ik mee doen met het maken van Coconnetjes. Je kon intuïtief krantenfoto’s van mensen en gebeurtenissen uitkiezen terwijl je er een coconnetjes van maakte. Dat was heftig om te doen, en ondertussen beoefende ik megameditatie. Hij liep verder.