De kracht van het open vizier

Interview met nieuw bestuurslid Hans van Beek – door Diana Vernooij

Hans van Beek is sinds dit jaar nieuw bestuurslid bij Zen Peacemakers Lage Landen. Hans is interim HRM manager bij Hogeschool Zeeland, University of applied Sciences. Hij beoefent zen en geeft zeninstructie in Goes en Kapelle Zeeland.

“Sinds 1995 beoefen ik zenmeditatie. Ik begon bij Rients Ritskes in Utrecht. Ook bij andere leraren volgde ik retraites zoals bij Oshida in Nijmegen, waar hij les had bij pater Chris Smoorenburg, een heel bijzondere man. Toen ik in 2019 verhuisde naar Zeeland, ben ik zelf les gaan geven.

Ik las boeken van Bernie Glassman. Toen ik over de principes van de Zen Peacemakers las werd ik heel gelukkig. Ik zocht contact met spiritholder Irène Bakker en ben nu bestuurslid geworden.”

Schoolplein

“Ik geloof sterk in de kracht van met open vizier in het leven staan. Ik heb een moeilijke jeugd gehad, met een stiefvader die mij vanaf mijn 7e mishandelde, zowel mentaal als fysiek. Na 10 jaar ging ik bij een tante en oom wonen. Dit alles heeft mij gevormd als mens, ik heb het lijden wel meegemaakt. Bij mij heeft dit lijden ook veel goeds opgeleverd, omdat ik vanuit dat lijden geleerd heb met compassie in het leven te staan. Dat begon op de basisschool al. Als er ruzies op het schoolplein waren, sprong ik er tussen en loste het probleem op. Ik ben een sensitief persoon en kan goed observeren. Ik heb een HRM- achtergrond en ben opgeleid als coach. Als werk heb ik de combinatie van interim-management en coaching: mensen / organisaties coachen in de transitie naar meer werk en levensgeluk. Ik werk nu als interim-manager bij de Hogeschool Zeeland. De eerste week had ik een afspraak met een medewerker, die ik vragen stelde. Ze begon te huilen en vertelde wat ze had meegemaakt. Het persoonlijke lijden voel ik snel aan. Ik ben blij dat ik mensen verder kan coachen, zodat ze weer geluk kunnen vinden in het leven dat ze hebben.”

“Mijn eerste zen-ervaring had ik in 1995 in Zuid-Frankrijk aan de rand van een weiland, bij een hek. 100 m verderop stonden paarden en ik voelde de energie van die paarden. Bizar was dat. Ze kwamen steeds dichterbij, op een gegeven moment stonden ze pal bij het hek. Ik voelde die energie. Ik had hetzelfde bij Angkor Wat, een groot tempelcomplex in Cambodja. Mijn vrouw en ik liepen er rond en ik voelde me sterk toegetrokken naar een energie een eindje verderop. Daar bleek een monnik bij een trap te zitten mediteren – daar was ik naar toegetrokken. Dit soort sensitiviteit wordt door zenbeoefening versterkt.

Zenmeditatie helpt, zenbeoefening polijst je geest. Je ontdoet je van hokjes en oordelen, je staat zo blanco mogelijk in contact met jezelf en in contact met de ander of wat er om je heen is. Vanuit de bron in de diepere laag van mediteren kan je intuïtief aanvoelen wat er gaande is.”

“Ik geef les in Kapelle en Goes. Daar besteed ik ook aandacht aan wat zich in de groep afspeelt. Tijdens de zenles kunnen mensen iets delen, een persoonlijke vraagstuk waar ze mee worstelen. We luisteren naar elkaar en dat blijkt een verrijking van de zenles. De vraag is dan wat zen daarin kan betekenen. Zo hebben we het omgaan met trauma’s besproken, en ook aan het boek ‘ De laatste woorden van liefde’ van Joan Halifax aandacht besteed. Meditatie helpt om tot rust te komen en te overzien wat er is, nergens tegen te vechten. Na de teisho, reciteren we de hartsoetra, gaan we vervolgens 2x 20 min zitten, tussendoor de kinhin lopen en sluiten we af met de theeceremonie en een evaluatie van de les.

Zen in actie

“Dat wat de intenties zijn van de Zen Peacemakers – dat draag ik al lang mee in mijn leven, dat is voor mij een tweede natuur:

  • Niet weten – open het contact aangaan
  • Zien wat er is en daar op inspelen, ook zien wat er onder de oppervlakte speelt
  • en tot compassievolle actie overgaan

Op de Hogeschool Zeeland doe ik nu hetzelfde. Ik sluit aan bij de organisatie, sta in verbinding met mensen en de problematiek die er speelt en onderneem daar actie op, binnen de rol die ik vervul. Zo is sociale veiligheid en grensoverschrijdend gedrag op dit moment een belangrijk onderwerp. Ik ben samen met de ARBO-coördinator betrokken, voer gesprekken met vertrouwenspersonen, geef beleid vorm en betrek medewerkers, lijnmanagement en P&O. Bewustwording, leiderschap, bijdrage aan een inclusieve organisatie, zijn daarin centrale thema’s.”

“Ik heb Bernies boeken gelezen, met name Zen in actie sprak me zeer aan. Het is geweldig te lezen hoe hij Greyston opzette en werklozen / daklozen betrokken heeft om een maatschappelijk bestaan op te bouwen. Als zen en maatschappelijke betrokkenheid zo is geïnternaliseerd – is dat mij op het lijf geschreven. Ik ben 5 jaar lang voorzitter geweest van Vrienden van Karakter.

Karakter is een organisatie voor kinder- en jeugdpsychiatrie. Ik deed dit bestuurswerk onbezoldigd, puur vanuit mijn hart, omdat ik het belangrijk vind dat we kinderen in de hoofdrol konden zetten en hun ziekte in de bijrol. Ik heb veel projecten opgezet voor kinderen en hun gezinnen. Zo kregen we jaarlijks 5000 mensen mee naar Ouwehands Dierenpark voor een fijne dag uit. Vaak hebben mensen thuis een heftig leven met veel lijden. Een dag uit naar Ouwehand voelt dan als een hele vakantie met het gezin.”

“Voor nu besef ik dat ik nieuw ben bij de Zen Peacemakers Lage Landen. Voorlopig ben ik algemeen bestuurslid geworden en hoef ik nog geen specifieke rol. Wat ik zou willen is Zen Peacemakers in Zeeland meer bekendheid geven, sowieso tijdens de zenlessen. Ook zou ik meer willen schrijven over Zen Peacemakers in de krant of in het boek over zenmeditatie dat ik nu schrijf voor de deelnemers aan de zenlessen in Zeeland.”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *