Achter de glazen wand

mijn online avonturen in Coronatijd – door Annemie Vercouter

Annemie Vercouter is lid van de zendo van Frank De Waele roshi.

Mijn aanvoelen en gewaar-zijn van online sangha zijn mailde ik een paar weken geleden aan een vriendin: “Ik zag jou in de teisho van Frank, zo dichtbij en toch weer zo ver en dat is het elk moment … zo dichtbij en weer zo ver.”

Het lijkt wel een levende koan. Op het eerst zicht een werkelijkheid vol tegenstrijdigheden. Tegelijkertijd trekt die werkelijkheid aan mijn mouw en roept me  op om te gaan zitten en te kijken. Het is net of ik met mijn handen een onzichtbare camera hanteer waarvan de schijnwerpers plekken belicht met verhalen uit een ver en dichtbij verleden.

Ik had voor de lockdown de beslissing genomen om een therapeutische sessie aan te gaan in verband met “integratie van mijn vroegere job in het onderwijs en pijnpunten te helen”. Wel, deze sessie is in het begin van de lockdown doorgegaan. Bij  de aanvang van de sessie merkte ik weerstand,  het leek me zo onwezenlijk: een therapeutische sessie online, achter een glazenwand … heel ver en weer dichtbij. Ja, het ging om wat er diep in mij gebeurde. De laptop werd de schijnwerper die me plekken liet zien, die ik niet wilde zien of niet kon zien of die weggeduwd waren door de jaren heen. Nu, werd er mij gevraagd mezelf toe te laten “te zien wat er te zien is en te erkennen wat is”. Zo groeide ik samen met Joost, mijn therapeut, naar het punt van “helen van mezelf en helen van de anderen uit een ver en dichtbij verleden”. Een groeiproces is hier begonnen en gaat verder zijn weg. Ik weet niet hoe het zijn weg zal banen? Ik ben nieuwsgierig.

Wat mij wel van binnen duidelijk werd is dat ik een paar dagen later een online gesprek had met Frank Roshi waarin ik mijn beslissing deelde “de groei-weg te gaan naar de Zenpeacemaker geloften”. 

Mijn online sangha-avontuur begon al 2½ jaar geleden bij de Zenpeacemakers. Elke morgen kwamen we online samen om te mediteren, alvorens ieder naar zijn eigen werkplek ging. Dit samen zitten gaf me een gevoel van groeiende intimiteit  in de Stilte, dichtbij met mezelf en veraf, verbonden met alle Zenpeacemakers over de hele wereld. Mijn levensomstandigheden zijn inmiddels zo veranderd dat het mij niet lukt aan de ochtendmeditaties deel te nemen. Ik hoop dat ik binnenkort ruimte kan vrijmaken en hier opnieuw kan instappen. Een paar keer ben ik in deze lockdown-tijd nog mee gaan zitten met de Zenpeacemakers in de avondmeditatie maar dan ben ik overgeschakeld naar de eigen online sangha van de Zendo Gent.

Met de zensangha zitten we 7x per week, online tezamen en alleen. Het geeft me moed en verbondenheid. Het zitten doet me deugd en ook om bekenden en soms onbekenden te zien: sangha zijn in coronatijd, in een periode van lockdown waar ik achter de glazen wand van mijn laptop ver af ben en tegelijkertijd binnen ben gegaan in mijn eigen onbekende wereld.Zo werd ik op een onverwacht moment uitgenodigd via Facebook een viering van de Oecumenische Basisgemeente De Duif in Amsterdam online bij te wonen. Diana Vernooij ging hierin voor. Ik kwam in een warme, liefdevolle gemeenschap terecht waarin ik spontaan verwelkomd werd. De teksten, de gezangen, de overwegingen en daarna de gesprekken en reflecties gaven me een innerlijke herkenning en vreugde. Ik kwam in een onbekende wereld terecht die heel dichtbij was: een innerlijke reis met aansluiting bij een ver verleden toen ik als studente Leonardo Boff las, de liederen van Herman Verbeeck zong en me thuis voelde bij de kerk-kritische Kerk en me geraakt voelde bij de oproep tot “engagement diep in mezelf en uiterlijk engagement naar de wereld toe”.

En, de grootste ontdekking van mijn online avontuur in Coronatijd is: ik ben in het voetspoor van Bernie Glassman gestapt! Ik neem de gelofte van eenheid, ik neem de gelofte van verscheidenheid, ik neem de gelofte van harmonie. Dit is oecumene.

Dit is een on-wezen-lijke tijd waarin ik leerde danken voor al die “onbekende ervaringen” en rijkdom met andere ogen bekijk.
Dank je wel voor ieder die ik in deze tijd mocht ontmoeten heel veraf en heel dichtbij.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *